czakra

Czakra to miejsce, w którym odbywa się przetworzenie energii niższej, o strukturze grubej materii, w energię wyższą o strukturze subtelnej. Człowiek ma siedem takich punktów transformacji, a planeta Ziemia — niezliczoną ilość, spośród których najsilniej działającą jest czakra Himalajów, w Polsce zaś — Wawel i góra Ślęża. Nie są to miejsca, w których wydarzają się „cuda” lub „rzeczy osobliwe”, to są miejsca mocy.

Czakry człowieka przedstawia się jako kwiaty lotosu o różnej liczbie płatków, w różnym kolorze i kształcie.

Energia kundalini, zwinięta w kłębek jak wąż u podstawy kręgosłupa, w okolicy kości ogonowej, u większości osób pozostaje nieaktywna, uśpiona i nie ma do niej dostępu. U niektórych osób, poprzez odpowiednią praktykę, wznosi się centralnym kanałem energetycznym, przechodzi przez kolejne czakry od podstawy kręgosłupa aż do szczytu głowy, gdzie przebywa Śiwa; obudzenie czystej, boskiej świadomości i połączenie dwóch pierwiastków, seksualnego i duchowego, jest celem jogi tantrycznej (joga kundalini). Kundalini, nazywana też energią wężową, ciąży zawsze w dół ku muladharze i ponownemu zwinięciu się w kłębek, jogin ćwiczy zatem nieustanne wznoszenie i opadanie, a falowanie na oddechu pozwala mu utrzymać rytm; osiąga wyzwolenie, gdy energia przebija lotos o tysiącu płatków na szczycie głowy i łączy ostatecznie z brahmanem.

1. muladhara

żółta, kwadratowa, o czterech płatkach, znajduje się u podstawy kręgosłupa, między odbytem a genitaliami. Jest odpowiedzialna za proces wydalania, a więc oczyszczania organizmu z najgrubszej materii.

2. swadhiszthana

biała, płynna, okrągła, o sześciu płatkach, na poziomie organów rozrodczych. Uczestniczy w procesie wydalania i zapładniania (wydalanie moczu i spermy). U kobiety — przyjmuje męskie nasienie i uczestniczy wraz z mięśniami splotu słonecznego w porodzie.

3. manipura

czerwona, rozżarzona, trójkątna, o ośmiu płatkach, na poziomie pępka i trochę wyżej, w okolicy splotu słonecznego. Jest odpowiedzialna za siłę i moc pierwotną, zabezpieczającą przetrwanie gatunku.

Wszystkie trzy powyższe czakry odnoszą się zarówno do świata zwierzęcego jak ludzkiego.

Ewakuacja nieczystości z organizmu jest sprawą równie ważną dla zwierzęcia jak człowieka.

Zapłodnienie i wydanie na świat potomstwa oraz opieka nad nim jest dharmą tak zwierząt jak ludzi.

Zapewnienie pożywienia potomstwu, dbanie o bezpieczeństwo, w samotności czy w stadzie, budowanie więzi stadnych i społecznych, walka o przetrwanie i przewodzenie w grupie, walka o miejsce w grupie — wszystkie te starania są wzmacniane energią wypływającą z manipury, splotu słonecznego.

Czakra serca przynależy już tylko do świata ludzi i bogów, ale na zawsze łączy nas ze światem przyrody, do którego nie przestajemy należeć. Trzy kolejne — pozwalają człowiekowi oderwać się od jego biologicznej natury i sięgnąć stanu bliższego bogom, nielicznym zaś wybrańcom — stan ten na trwałe osiągnąć.

4. anahata

zielona, w stanie lotnym, o dwunastu płatkach lotosu, ulokowana w sercu. Łączy czakry dolne i czakry wyższe. Co najmniej od 3000 lat, od czasów leśnych mędrców, a później Buddy, ludzkość znajduje się na etapie rozwijania czakry serca; wszyscy mistycy, mędrcy i guru podkreślają konieczność świadomego otwierania się na miłość (nurt bhakti w Indiach, rozwijanie współczucia w buddyzmie, nauki Jezusa o miłości bliźniego). Na poziomie indywidualnym, słuchanie i patrzenie sercem to rozwijanie intuicji i przekraczanie ego, wyjście ku drugiemu. Na tym co najmniej poziomie sytuują się wszystkie świadome matki, niektórzy terapeuci i lekarze, a także wielu społeczników oraz wszyscy bez wyjątku prawdziwi guru (gdy wiedzie ich pycha i żądza władzy dusz, to znaczy, że ich świadomość pozostaje na poziomie trzeciej czakry). Trzeba podkreślić, że na Zachodzie człowiek w swej masie wciąż wycofuje się do poziomu czakry splotu słonecznego, czyli do poziomu dziecięcego infantylizmu i niebezpiecznego narcyzmu. Praca nad podniesieniem poziomu świadomości całego społeczeństwa wymaga czasu i ogromnego wysiłku ludzi przebudzonych.

5. wiśuddha

szara, eteryczna, przypominająca pąk kwiatowy, o szesnastu płatkach, ulokowana w gardle. Gdy jest rozwijana przez mówców i nauczycieli sprawia, że słowo staje się ciałem i zostaje wprowadzone w czyn. Wtedy wypowiedziane Słowo ma taką moc, że może zmienić historię kontynentu (Jezus) lub kraju (Mahatma Gandhi). Gdyby wszyscy politycy oczyszczali tę czakrę i mówili tylko to, co może przejść im przez gardło nie wzbudzając potępienia, świat niewątpliwie byłby rajem…

6. adźnia

biała, przeźroczysta, o dwóch płatkach lotosu oznaczających połączenie pierwiastka męskiego i żeńskiego; ośrodek tej czakry umieszczony jest między brwiami — tak zwane trzecie oko. Rozwijana przez mędrców, mistyków i wielkich nauczycieli.

7. sahasrara

jasna, świetlista, pełny kwiat lotosu o tysiącu płatków, znajduje się na szczycie głowy i spaja wszystkie pozostałe czakry. Wyzwolony za życia, dżiwanmukta, ma u szczytu głowy świetlistą aureolę, która u chrześcijan jest znakiem świętości, u hindusów — znakiem boskości.

granthi

Nie należy mylić czakr z węzłami — granthi. Przebijanie tych węzłów jest podobne do przekłuwania rozgrzanym prętem metalowym (procesowi temu towarzyszy nagła fala gorąca).

Najtrudniejszym do przejścia jest węzeł brzuszny, gdzie ulokowany jest nasz egzystencjalny strach. Gdy mamy stracha to gniecie nas w dołku, boli nas brzuch, a czakra muladhara gwałtownie dąży do oczyszczenia jelit; stamtąd pochodzi brak pewności siebie. Matka często masuje brzuch dziecka, by rozpuścić strach. Przepracowanie strachu i lęku to pierwszy krok do ostatecznego wyzwolenia.

Inny węzeł znajduje się w okolicach gardła — mamy kulkę w gardle wtedy, kiedy czujemy strach przed powiedzeniem czegoś ważnego, istotnego, mamy gardło związane przysięgą lub dozgonną tajemnicą. Wszyscy znamy słowa, które nie przejdą nam przez gardło, choć są prawdą oraz takie, które łatwo ulatują choć są fałszem — anegdotą, dowcipem, lekkim słowem…

Kolejny węzeł znajduje się w dolnej części głowy i daje o sobie znać w ciężkich sytuacjach życiowych — bóle głowy są często odpowiedzią na stres, zmęczenie, przeciążenie organizmu; gwałtowną utratę energii odczuwamy jako ucisk w tym miejscu.

Najgroźniejszym z węzłów jest maja śiakti, moc iluzji, która pęta nasz umysł. Ponieważ wszystko pochodzi z umysłu i wszystko do umysłu wraca, rozwiązanie tego węzła jest najważniejszym zadaniem rozumnej istoty — mistrz duchowy może pomóc, ale pracę wykonujemy sami.