tanka

Obraz na tkaninie o tematyce religijnej, wieszany nad ołtarzami bóstw w Tybecie, Nepalu, Bhutanie i Sikkimie.

Przedstawia najczęściej życie Buddy lub wizerunek bodhisattwy, istoty przebudzonej, albo też graficzną mandalę medytacyjną.

Pierwsza tanka powstała w północnych Indiach, w kręgu uczniów buddyjskiego centrum-uniwersytetu Nalanda.

Przedstawiała Koło życia (albo Koło żywotów). Mnisi przenosili ją zwiniętą w rulon od wioski do wioski, a rozwijali podczas głoszenia i objaśniania nauk Buddy.

Do stworzenia tanki używa się płótna przeważnie bawełnianego (rzadziej z jedwabiu), które gruntuje się kurzym białkiem. Mistrz rysuje węglem drzewnym szkice postaci i zarys tła, a uczniowie-lamowie nakładają farby roślinne i mineralne, wypełniają postacie kolorami. Na końcu mistrz dodaje elementy złote. Ceremonia „otwarcia oczu” — malowania oczu postaciom — wieńczy dzieło i również wykonywana jest przez mistrza.

Tanki obramowuje się chińskim jedwabiem o kolorowych barwach. Nie używane — zakrywa gazą ochronną.

Tak dawniej jak i dziś służą do koncentracji umysłu w modlitwie-medytacji.